Büyük oteller neden daha kontrollü görünür?
Çoğu butik otel sahibi bu sorunun cevabını şöyle verir:
“Onların sistemi var.”
Bu cevap eksik.
Asıl fark şurada:
Büyük oteller bölümlerine bakarak düşünür,
küçük oteller ise genellikle toplama bakarak karar verir.
Oysa ironik olan şudur:
Bölüm bazlı düşünmek, en kolay butik otellerde mümkündür.
Yanlış Varsayım: “USALI – Mali Sistem Büyük Otellerin İşi”
USALI çoğu zaman şöyle algılanır:
- Uzun raporlar
- Karmaşık tablolar
- Kurumsal yapı
- Zincir otel disiplini
Bu algı yüzünden birçok butik otel sahibi şunu düşünür:
“Bu bize fazla.”
Oysa gerçekte büyük otellerin yaptığı şey şudur:
- Oteli parçalara ayırırlar
- Her parçaya ayrı bakarlar
- Sorunu bütünde değil, kaynağında ararlar
Bu bir yazılım meselesi değil.
Bu bir bakış açısı meselesidir.
Büyük Oteller Ne Yapıyor, Küçük Oteller Neyi Atlıyor?
Büyük oteller şunu sorar:
- Odalar para kazanıyor mu?
- Yeme–içme destek mi, yük mü?
- Personel hangi bölümde zorlanıyor?
- Genel giderler kontrolden çıkıyor mu?
Butik oteller ise çoğu zaman şuna bakar:
- Ay sonunda para kaldı mı?
Bu fark, rapor farkı değil;
soru sorma farkıdır.
Gerçek Şu: Butik Otellerin Avantajı Var
20–50 odalı bir otelde:
- Bölüm sayısı azdır
- Operasyon daha şeffaftır
- Sorunlar daha hızlı görünür
- Müdahale daha kolaydır
Yani butik oteller için:
Uzun raporlara gerek yoktur.
Aylık birkaç doğru soruya bakmak yeterlidir.
Sorun karmaşıklık değil,
bakılmayan alanlardır.
Bölüm Bazlı Düşünmek Ne Demektir?
Bu, şunu yapmak değildir:
- 50 sayfa rapor almak
- Akademik tablolar üretmek
Bu, şunu yapmaktır:
- “Oda dolu ama gerçekten kazandırıyor mu?” diye sormak
- “Kahvaltı misafir memnuniyeti mi, alışkanlık mı?” diye düşünmek
- “Bu personel yükü nereden geliyor?”u ayırabilmek
- “Bu gider neden büyüdü?” sorusunu genellemeden sormak
Büyük oteller bu soruları sistemle sorar.
Butik otellerde ise yöneticinin gözünün önündedir.
Asıl Eksik Olan Şey: Bilinç
Birçok butik otelde veri vardır.
Muhasebede, faturada, ekstrada ve hatta operasyonu izlerken…
Ama şu yoktur:
“Ben bu oteli hangi parçalara bakarak yöneteceğim?”
USALI’nin özü de tam olarak budur.
Bir standart değil;
bir düşünme biçimi.
Akılda Kalacaklar (Key Takeaways)
- Büyük otelleri güçlü yapan raporlar değil, bakış açısıdır
- Bölüm bazlı düşünmek küçük oteller için daha kolaydır
- Uzun tablolara değil, doğru sorulara ihtiyaç vardır
- Kâr, bütünde değil; detayda korunur
- Bilinç oluşmadan sistem işe yaramaz
Bu yazıyla birlikte şunu netleştirelim:
Butik otellerin problemi “USALI kullanmamak” değil,
oteli parçalara ayırarak düşünmemektir.
Bir sonraki yazıda tam olarak şunu ele alacağız:
“Bir butik otel sahibi ay sonunda hangi 5 kaleme bakarsa
sezon sonunda sürpriz yaşamaz?”
Yani:
Rapor değil, kontrol listesi.